Kahramanmaraş’ta Kentleşme ve Yeşil Alan Varlığındaki Zamansal Değişimlerin İncelenmesi

Hakan DOYGUN, Mustafa ATMACA, Murat ZENGİN
2.430 518

Öz


ÖZET: Kahramanmaraş kenti için gerçekleştirilen bu çalışma ile kentsel alan kullanım yapısında 2000, 2006 ve 2012 yıllarında meydana gelen değişimler ve bu değişimlerin yeşil alan varlığı üzerindeki etkileri incelenmiştir. Yüksek çözünürlüklü uydu görüntüleri ve coğrafi bilgi sistemleri yardımıyla gerçekleştirilen analizlerde, araştırma alanının %25’ini meydana getiren 25372 da arazide alan kullanımlarının değişime uğradığı belirlenmiştir. Aktif yeşil alan yüzölçümü 12 yıl boyunca dört kat artmış, ancak bu yöndeki iyileşmenin kişi başına metrekare oranı, yeşil alanlara yürüyerek ulaşma olanağı, ortalama parsel genişliği ve yeşil alanların araştırma alanı bütünü içerisindeki oranına yeterince yansımadığı anlaşılmıştır. Kentsel yeşil alan yeterliğinin ideal düzeye ulaştırılabilmesi için, yeşil alanların daha fazla miktarda, geniş parseller halinde ve kent geneline homojen dağılmış bir şekilde planlanması ve bu bakış açısının nazım ve uygulama imar planlarına da yansıtılması gerekmektedir.

Anahtar Kelimeler: Kentsel yeşil alanlar, Coğrafi Bilgi Sistemleri, Zamansal değişim, Kahramanmaraş

 

Analysing Temporal Changes in Urbanization and Green Areas in Kahramanmaraş

 

ABSTRACT: Within this research realized in the city of Kahramanmaraş, areal changes for urban land use types occurred in 2000, 2006 and 2012, and the effects of these changes on the green areas have been analyzed. During the analyses realized by using high resolution satellite images and geographical information systems, it is concluded that land use types have been changed in 25372 decare which generates 25% of the study area. Areal coverage of the active green spaces has been increased four times during 12 years, but this improvement has not affected positively the rate of square meter per person, opportunity for access by walking, mean surface area of the parcels, and the rate in the whole urban area of the green areas. For improving ideally the urban green area sufficiency in the city, a great deal of green areas should be established, the parcels should be planned large and distributed homogeneously throughout the city, and these approaches should be adapted to urban development plans.

Key Words: Urban green spaces, Geographical Information Systems, Temporal change, Kahramanmaraş


Tam metin:

PDF (English)


DOI: http://dx.doi.org/10.18016/ksujns.32716