Determination of Solar Energy Potential in Kahramanmaras Province

Onur TAŞKIN, Tayfun KORUCU
2.205 757

Öz


In order to prevent inaccurate investments, it is very important to perform studies which are based on the measurements of regional radiant intensity and sunshine duration before starting the construction of the plants or applications based upon the usage of solar energy which is a renewable energy source. In this study, solar energy potential of center and districts of Kahramanmaras which is a border city to two regions (Mediterranean Region and Southeastern Anatolia Region) that have the highest solar energy potential in our country has been discussed. It has been determined that city of Kahramanmaras has total annual 2918 hours of sunshine duration and 1608 kWh m-2 radiant intensity. It has been concluded that from among districts, Pazarcik has the longest annual sunshine duration and Nurhak has the highest radiant intensity. It has been observed that high solar energy potential in city of Kahramanmaras is not being used sufficiently other than obtaining hot water.


Anahtar kelimeler


Yenilenebilir enerji, Güneş enerjisi, Kahramanmaraş

Tam metin:

PDF (English)


DOI: http://dx.doi.org/10.18016/ksujns.36250

Referanslar


Akbulut, A., Dikici, A. 2004. Elazığ İli’nin Rüzgar ve Güneş Enerjisi Potansiyeli. Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları, s.42-47.

Altuntop, N., Erdemir, D. 2013. Dünyada ve Türkiye’de Güneş Enerjisi İle İlgili Gelişmeler. Mühendis ve Makina, 54(639):69-77.

BAKA. 2011. Güneş Enerjisi Sektör Raporu, Batı Akdeniz Kalkınma Ajansı, Antalya. EİE Genel Müdürlüğü. 2012. http://www.eie.gov.tr/MyCalculator/Default.aspx (Erişim tarihi: 15.10.2012)

Gençoğlu, M.T., Cebeci, M. 2011. Türkiye’nin Enerji Kaynakları Arasında Güneş Enerjisinin Yeri Ve Önemi. http://perweb.firat.edu.tr/personel/yayinlar/fua_612/ 612_494.pdf (Erişim tarihi: 10.10.2012)

Güçlüer, D., Batuk, F. Güneş Enerjisi Santrali Kurulacak Alanların Cbs Çöka Belirlenmesi. 13. Türkiye Harita Bilimsel ve Teknik Kurultayı, 18-22 Nisan 2011, Ankara. Yöntemi ile

Güneş, M. 1999. Fotovoltaik Sistemin Sağladığı Elektrik Enerjisi İle Çalışan Bir Uygulama Sisteminin Tasarımı. Fırat Üni. Fen. Bil. Ens., Elektrik ve Elektronik Mühendisliği ABD, Yüksek Lisans Tezi, 40s.

Kadırgan, F. 2007. Güneş Enerjisi Teknolojileri, İTÜ’ de Yapılan Çalışmalar ve Binalarda Uygulamaları. VIII. Ulusal Tesisat Mühendisliği Kongresi, 25–28 Ekim, İzmir.

Kumbur, H., Özer, Z., Özsoy, H.D., Avcı, E.D. 2005. Türkiye’de Geleneksel ve Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Potansiyeli ve Çevresel Etkilerinin Karşılaştırılması. III. Yenilenebilir Enerji Kaynakları Sempozyumu ve Sergisi, 19-21Kasım, Mersin.

Philibert, C. 2005. The Present and Use of Solar Thermal Energy as a Primary Source of Energy. Solar Thermal Energy, IEA Yayını, Sf:16.

Şen, Z. 2004. Türkiye’nin Temiz Enerji imkânları. Mimar ve Mühendis Dergisi, 33:6-12. Uçkan, İ.

200 YYÜ Kampüsü ve Van Şehir Potansiyelinin Merkezinin

Karşılaştırılması. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen

Bilimleri Enstitüsü Makina Mühendisliği Anabilim

Dalı, Yüksek Lisans Tezi, 88s.

Uslu, Ö.S., Mungan, A. 2006. Kahramanmaraş Tarım Master http://www.tarim.gov.tr/SGB/TARYAT/Documents/ il_master_plan/kahramanmaras.pdf (Erişim tarihi: 10.11.2012) Planı.

Varınca, K.B., Gönüllü, M.T. 2006. Türkiye’de Güneş Enerjisi Potansiyeli ve Bu Potansiyelin Kullanım Derecesi, Yöntemi ve Yaygınlığı Üzerine Bir Araştırma. I. Ulusal Güneş ve Hidrojen Enerjisi Kongresi, 12-13 Haziran, Eskişehir.