Türkiye’de Tarımsal Kalkınma Kooperatiflerinde Yöneticilerin Özellikleri

Ahmet ŞAHİN, Bülent MİRAN, Murat CANKURT, Cihat GÜNDEN, Cevahir KAYNAKÇI
1.895 459

Öz


Bu çalışmanın amacı Türkiye’de Tarımsal Kalkınma Kooperatifi yöneticilerinin özelliklerini belirlemektir.Araştırmanın ana materyalini 84 kooperatif yöneticisi ile yapılan anketlerden elde edilen veriler oluşturmuştur.Çalışmanın Türkiye’yi temsil etmesi bakımından anketler 7 coğrafi bölgede yapılmıştır. Anketlerden elde edilenönemli bulgular; kooperatif yöneticilerinin erkek ağırlıklı olduğu, kooperatifçilik ilkelerinin, kooperatif yöneticileritarafından bilinmediği ve bilinenlerin ise önemli bir kısmının uygulanmadığı yönündedir. Kooperatiflerin politik vekişisel amaçlar güdülmeden yönetilmesi sürdürülebilir tarımsal örgütlenme açısından önemlidir

Anahtar kelimeler


Tarımsal Kalkınma Kooperatifi, Kooperatif Yöneticisi, Türkiye

Tam metin:

PDF (English)


DOI: http://dx.doi.org/10.18016/ksujns.97472

Referanslar


Acar, İ., Yıldırım, İ., 2000. Mandıra İşleten Dönerdere Tarımsal Kalkınma Kooperatifine Ortak İşletmelerin Ekonomik Analizi, Yüzüncü Yıl Üniv., Ziraat Fak.,Tarım Bilimleri Derg., 10(1):61-70. Anonim, 2009.

Türkiye Kooperatifçilik Kurumu

Kayıtları, www.koopkur.org.tr.

Anonim, 2013. Türkiye Kooperatifçilik Kurumu Kayıtları. http://www.kopkur.org.tr.

Anonim, 2015. Türkiye Kooperatifçilik Stratejisi ve Eylem Planı (2012-2016). Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Ankara. Erişim Tarihi: 10.02.2015 Genel Müdürlüğü,

Cook, M.,L., 1994. The Role of Management Behavior in Agricultural Cooperatives. Journal of Agricultural Cooperation, 1994:42-58.

Dedeoğlu, M., Yıldırım, İ., 2006. Emek Tarımsal Kalkınma Ekonomik Analizi, Yüzüncü Yıl Üniv., Ziraat Fak., Tarım Bilimleri Derg., 16(1): 39-48. İşletmelerin

Karlı, B., Çelik, Y., 2003. Gap Alanındaki Tarım Kooperatifleri ve Diğer Çiftçi Örgütlerinin Bölge Kalkınmasındaki Etkinliği. TEAE Yayın No:97, Ankara, 109s.

Miran, B., 2002. Temel İstatistik. Ege Üniversitesi Basımevi, İzmir, s: 288.

Newbold, P., 1995. Statistics for Business and Economics, Prentice-Hall International, New Jersey, pp:867.

Özdemir, G., 2005. Cooperative–Shareholder Relations in Agricultural Cooperatives in Turkey. Journal Of Asian Economics 16: 315–325.

Özüdoğru, H., 2004. KÖY-KOOP Kırklareli Birliği’nin Ekonomik Analizi ve Yöneticilerin Kooperatif İşletmelerinin Değerlendirilmesi. TEPGE, Yayın No:120, 172s.

Serinikli, N., İnan, İ.H., 2007. Edirne Köy Kalkınma Kooperatifleri Tekirdağ Ziraat Fak., Derg., 4 (3): 237-248. Ekonomik Analizi.

Ünal, V., Güçlüsoy, H., Franquesa, R. 2009. A Comparative Study of Success and Failure of Fishery Cooperatives in the Aegean,Turkey. J. Appl. Ichthyol. (2009), 1–7.

Ünal, V., Yercan, M., 2006. Türkiye’de Su Ürünleri Kooperatifleri ve Balıkçılar İçin Önemi. E.Ü. Su Ürünleri Derg., 23 (1-2):221-227.

Yercan, M., 1996. İzmir Yöresinde Seçilmiş Bazı Tarımsal Amaçlı Kooperatiflerde Kaynak Kullanımı ve Kooperatif İşletmelerde Etkinliğin Ölçülmesi Üzerine Bir Araştırma. Ege Üniv., Fen Bil. Enstitüsü Tarım Ekonomisi ABD. Doktora Tezi, İzmir.

Yıldırım, İ., Acar, İ., 1999. Süt ve Mamullerinin Değerlendirilmesi Kalkınma Kooperatiflerinin Rolü: Van Dönerdere Tarımsal Kalkınma Kooperatifi Örneği. Uluslararası Hayvancılık’99 Kongresi, 21-24 Eylül İzmir, 533-540.